„Dzyha” proponuje Tomence wspólnie pracować nad projektem „Żywe głosy”
W roku 2003 startował projekt „Żywe głosy”, realizowany przez Artystyczne stowarzyszenie „Dzyha”. Idea polega na tym, by zebrać w nagraniach audio czy wideo autorskie wykonania utworów literackich, zwłaszcza wierszy, przez ukraińskich pisarzy. Analogiczne prace prowadzą się we wszystkich literaturach świata. W tym roku ukraińskie media zapowiadają wydanie płyty „Klasyka literatury ukraińskiej: Żywe głosy”, którym zajmuje się Fundusz Mykoły Tomenki „Sprawiedliwy Kraj”. Powstanie prawie analogicznego projektu o bardzo podobnej nazwie wydaje się bardzo intrygujące - zawiadomił koordynator projektu „Żywe głosy” Jurij Kuczeriawyj.
Z tego powodu AS „Dzyha” wysłało list otwarty do wspólnoty kulturalnej i grona czytelników, a także do Funduszu Mykoły Tomenki, Narodowej Kompanii Radiowej Ukrainy, Instytutu Literatury Narodowej Akademii Nauk. Przedstawiamy list w całości.
Usłyszawszy wiadomość o tym, że na Dzień Niepodległości na Ukrainę oczekuje podarunek w kształcie płyty z nagraniami wykonania autorskiego Pawła Tyczyny, Maksyma Rylskiego, Wołodymyra Sosiury, Andrija Małyszka, Mykoły Bażana, Wasyla Stusa, Wasyla Symonenki, Ołesia Honczara, Mykoły Winhranowskiego i Platona Worońki AS „Dzyha” szczerze ucieszyła się. Nowość tylko polega na tym, że Fundusz Mykoły Tomenki „Sprawiedliwy Kraj” razem z Narodową Kompanią Radiową Ukrainy wyda edycję audio „Klasyka literatury ukraińskiej: Żywe głosy”.
W ciągu ostatnich lat AS „Dzyha” i poeta Jurij Kuczeriawyj realizują projekt w zakresie zachowania i popularyzacji autorskiego czytania przez literatów ukraińskich własnych utworów pod tytułem „Żywe głosy”. Ogólnie zebrano około 30 nagrań. Projekt wystartował w roku 2003 zbiorem wierszy „Widczynennia wertepu” („Otwarcie wertepu”) Igora Kałynca. W tym roku projekt uzyskał wsparcie finansowe Lwowskiej Rady Miejskiej. Na Forum Wydawców 2008 zaplanowano jego prezentację.
Не пропустіть найважливіше Додайте ZAXID.NET у вибрані в GoogleCieszymy się, że nasza inicjatywa otrzymała kontynuację ze strony tak ważnych instytucji, jak Fundusz Mykoły Tomenki i Narodowa Kompania Radiowa Ukrainy, które zachowały nazwę pierwotną projektu „Żywe głosy”. Żałujemy jednak, że wśród wspomnianych pisarzy nie znaleźliśmy Łesi Ukrainki, o której nagraniu wspominał akademik Mykoła Żułyński po spotkaniu literackim w kawiarni „Kabinet”, podczas swojego pobytu we Lwowie na Forum Wydawców dla dzieci 2008. AS „Dzyha” proponuje połączyć wysiłki dla odrodzenia sławy ukraińskiej literatury pięknej albo przynajmniej rozdzielić ciężar odpowiedzialności w realizacji projektu „Żywe głosy”.